9 Mayıs 2018 Çarşamba

Life in MENA

Riyad'a indigimde Yemen'in Riyad'a fuze atmasi ve tepemizde durmadan askeri helikopterlerin gezmesi.... Sabah donseydik sagsalim :/

13 Şubat 2018 Salı

Gorunen o ki ben biraz daha buralardayim... Biraz daha ozlesecegiz...

Ufacik bir kizin bir bakisiyla gozlerim doldu. Ne kadar cok sey anlatti bana.
Ne kadar cok ozlemisim sizi. Sizsiz kalinca tanidim kendimi sanirim, sizsiz kalinca guclenmek zorunda kaldim, sizsiz kalinca anne oldum, sizsiz kalinca sevgiyi gostermeyi ogrendim, sizsiz kalinca pisman oldum, sizsiz kalinca isiksiz kaldim kendi isigimi yaratmak zorunda kaldim.
Artik agladigimda yatistiranim olmayinca, artik mizmizlaninca icimdeki yersiz firtinalarimiz dindirenim olmayinca icimdeki simarigi da oldurmek zorunda kaldim.
Test sonucumu bekledigim o bir kac gun bir omur geldi bana, isin komigi de artik en iyi ben biliyordum hayatin kisa oldugunu, bir gun muhtemelen sizler gibi kanser olacagimi, bir gun olecegimi. Korkmadim desem kanserden ya da olumden cok mu kotu gelir kulaga?
Tamamen degismis bir insan vardi karsimda, korku yoksa his de yokmus, kaygi yoksa hayata tutunma da yokmus, sevdiklerin yoksa anlam da yokmus... Bu boyle devam etmezdi, degil mi, etmemeliydi... Hayat kisaydi, her seferinde de bunu hatirlatiyordu. Annesini babasini ilk kaybeden de ben degildim. Bunu yazarken bile burnum sizlasa da annesinin tek kuzusu da ben degildim bu dunyada. Artik anneydim de... Her anne icin oldugu gibi dunyanin en guzel cocuguna sahiptim. Ter kokusunun cenneti getirdigi bir oglan, hayatimin devrimi, yeni bir baslangic degil sadece hayatin kendisi, her sey... Tum cabamin tek sebebi, tutunmamin tek amaci...
Ama yine de Edip Akbayram'in da dedigi gibi `sanki ruhum cikti canimdan sen benden gittin gideli`...

Burnum sizinkinde, alarmimi kurdum, citcitli badi de giydim,
Iyi geceler o halde...

Topisko

17 Ocak 2018 Çarşamba

Ezgi, medeniyetin merkezi Riyadh'tan bildiriyor

Allah'im bu ulkeye her gelisimde icim karariyor... Tum MENA'yi sevdim ama su KSA beni isimden sogutacak sanirim bir kac seneye...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kendime bile itiraf edemedigim seyler vardi, bence itiraflar basladi yavas yavas icimde. Korku geldi arkasindan, arkasindan cesaret, arkasindan bilinmezlik, arkasindan netlik...
Sanirim ben artik neyi neden yaptigimi cok iyi biliyorum.Ama o insanin kendini sevmesi durumu baki oldugu icin kendime kizamiyorum kizmam gereken seylerde bile. Kizmamam gereken seylerde de kendime nasil salakca kizmisim onu dusunuyorum.
Kisacasi anca bitirdim ben sorguyu 2.cinkodan sonra, tombalaya donuyorum...
Ve ne olduysa ve olacaksa da kendimi affediyorum,

Eyvallah gunluk...

30 Ekim 2017 Pazartesi

Coktan ogrenmis olsan da her seferinde uzebilen ...

Bazi gunler konusamazsiniz ki yazasiniz. Sabah kalkarsiniz ve hayat ne kadar kisa oldugunu hatirlatir size. 
Oyle bir gun iste…

Butun gun Ilhan Irem dinleyip yorgani basima kadar ceksem ve uyuyakalsam, bugune bastan baslayabilir miyiz?

1 Ekim 2017 Pazar

Here we are


Nerede oldugun degil kimlerle oldugundur onemli olan diye bir soz vardir ya, belki zaman gectikce fikirlerim degisir ama su an icin hala yuvamda, olmam gereken yer de hissediyorum kendimi.
Zaten gun icinde ingilizce konusuyordum, tamam mesai disinda da biraz konusmam gerekiyor kabul ama pek bir sey degistirmedi hayatimda.
Zaten Devrim’den tum gun ayri kaliyordum, tamam seyahatim artti biraz ama pek bir sey degistirmedi hayatimda.
Bertan’in da su anda yaptiklari ve yapmak istedikleri ikimizin de hep istedigi seylerdi, o yuzden bu kisim da olumlu olarak degisti bence hayatimizda…
Havalar azicik serinlerse bence tek eksigimiz nar eksisi olacak…

Ps: Ayla’nin ozlemi konuya dahil edilmemistir. En zorlayici ve su an icin tek zorlayici yani da bu ya buranin…

Devrim’in de dedigi gibi, one two three and she will come! (her gun 2-3 kelime ogrendigini dusunursek 100 gun sonra ingilizcesi bizden iyi olacak)

29 Ağustos 2017 Salı

varan 1

Aglamak da guzelmis... Senelerdir tadamadigim bu duyguyu doya doya yasamak...
Ayilmak da guzelmis, cok ozleyecegini ve ozlenecegini bilerek...
Kendi gidisinden cok onun gidisine aglamak da ozelmis, uzak da olsa orada ve hep seninle oldugunu bilmenin rahatligiyla...

Evet once sen gittin, belki 2,5 saatti aktarmali 2 ucus arasinda gecirdigimiz zaman... Evet belki baktim arkandan sen guvenligi gecene kadar ve evet belki agladim tum yol ise gelene kadar...
Ve kipkirmizi gozlerinle arkani dondugunde gozlerini sildigini gordum senin de...
Annem, babam gitti ama abimden bile ote bir kardesim var su dunyada... ne kadar sansliyim sen varsin... Aramizdaki saat farki gittikce artiyor belki ama soz verdik bu sabah birbirimize ve biliyorum ben de en derinlerde; bir gun tekrar ayni sehirde yasayacagiz...

14 Ağustos 2017 Pazartesi

Annelik yakismis

Dubai-Istanbul ucagi, Gate'de cocugunu yakalamaya calisan bir anne ve yanindan bir ses
'annelik sana cok yakismis'...

Allah bana her defasinda Dunya'nin ne kadar kucuk oldugunu hatirlatmaktan bikmadi...