20 Temmuz 2009 Pazartesi

Dostuma...







İlk gördüğümde,sekiz senenin silemediği o karedeki, rugan ayakkabılı,o kapkara saçlı,boncuk gözlünün hayatımın en değerli insanlarından biri olacağını nereden bilebilirdim.(Bei Menchen,die er nicht kennt,ist er meistens furchtbar schüchtern J).O rugan ayakkabıların(Es war nicht deine Sache J) yerini adidasların alacağını,uğrumda topuğunu götürücü tehditlerle karşılaşacağını,o boncuk gözlerdeki küçük emrah bakışının asla değişmeyeceğini J o heybetli kollarda bulduğum huzuru başka hiç bir kucakta bulamayacağımı ve belki de başka hiç bir grupla bu tadı,bu samimiyeti,bu vazgeçilmezliği bulamayacakken bu grubun en güçlü,en birleştirici halkası olacağını...kmlerce uzakta sevildiğimi bileceğimi,sevmekten hiç vazgeçmeyeceğimi ve kmlere inat 1 milim bile uzaklaşmayacağımızı...
Bugünlerde ilk defa bu kadar uzun bir fiziki ayrılığa hazırlanıyoruz.Hayat bizi başka şehirlere sürüklemekle kalmadı şimdi de ülkelerimizi ayırıyor.Ama nedense dostluğumuz araya giren kmlerden ziyade geçen zamanla doğru orantılı sanki...Büyüyor,büyüdükçe hafifleşiyor,hafifleştiriyor,huzur veriyor ve tarif edemeyeceğim bir forma bürünüyor...
Oralarda mutlu ol,ne zamanki beni,bizi özledin kendini ODTÜ çimlerinde hayal et...Çünkü Minnoş,Özge ve ben 2010 sonbaharında seni orada bekliyor olacağız...
Güle güle git güle güle gel...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder