15 Temmuz 2009 Çarşamba

"Umut güzeldir"sezon sonu: "sezondan ufak ufacık bir kuple"bölümü

Çok yakın bir arkadaşımın başına gelenler (vallahi benim değil :) ) beni hayrete düşürüyor.
Kız son 1 senesinde mücadele etmeyi öğrendi...
Tüm sevdiklerinden,tüm bilindik mekanlardan ve senaryolardan uzakta bambaşka bir ülkede güçlenmenin öyküsü sanki bu...Biz dizi desek de;üzerine iki üç ciltlik duygusal komedi tadında,tramvatik,dramatik,hatta bazen korku unsurları içeren bir roman serisi yazılası bir sene...
Uzaklara giden kahramanımız,hayatının en güzel zamanlarını da o dönemde yaşamıştır.Şimdi gerçekliğinden ziyade yok oluş nedenlerini sorguladığımız o dönemden, bir daha asla eskisi kadar saf,doğal ve ne yazık ki mutlu olamaycağı bir formda yeniden varolmuştur.Anka kuşudur kendisi...
Her işte bir hayır olduğunu düşünen ben,kendisinin ruh eşi,bu dönemin de acı da olsa onun için bir tecrübe,gerçeklerle tanışmasını sağlayan bir “yok oha bu kadar da olmaz”lar silsilesi olduğunu düşünmekteyim...
Ama keşke bu serideki ruh hastası rolundeki tuhaf dişi bu kadar şizofren olmasaydı...dünya etrafında dönüyor,en çok o seviliyor,hep o sevildi,o çok masum sanmasaydı.Tüm bu yanılgı ve tüm bu komedisine rağmen bu karakter de dizimize renk verdi,heyecan getirdi kendi çapında...Teşekkür ederiz...
Ama ona kötü bir haberim var...sandığı gibi her zaman “o” yoktu...Dizimizin 3 ayı boyunca ne yazıkki ben onunla ilgili en ufak bir ize rastlamadım...Etrafımda geçen o büyülü ve ,hala, o zaman diliminde gerçek olduğuna inandığım hikayede o figüran bile değildi...
Bu biramı kendini başrolde sanan figuranları düşünerek yudumluyorum...
:)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder