10 Aralık 2012 Pazartesi

:S

Hayatta en çok tanıdığını düşündüğün kişiyi hiç tanımadığını gördüğün anda hissetmen gereken şeyin üzüntü yerine şaşkınlık ve sinir olması tuhaf değil mi? Ki sinir de ona değil kendine olunca saçını boyatmak bile geçirmeye yaramıyor bu siniri... Ya geri sarıp baştan tanıma şansım olsaydı diyorsun ya da tanıdığını sandığın kişinin olmamış olmasına oturup zırıl zırıl ağlayasın geliyor ki "o, o değilse neden ağlayayım ki" dediğinde de mantıklı geliyor...Kısacası tut ki karnın acıkıyor, annene küsüyorsun, tüm şehir de sana küsüyor... 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder