16 Mayıs 2017 Salı

Salakça bir blog vs sarhoş Ezgi


Muse, Bliss? Bunca yıl sonra bana attığın tek ve ilk mesaj "Muse Bliss'i ne zaman dinlesem aklıma sen geliyorsun" mu?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Şaşırtan şey insanoğlunun adaptasyon yeteneği... Yapmaktan hiç vazgeçmeyeceğinizi düşündüğünüz şeylerden vazgeçmeniz, aileniz bir bir gitmeye devam ettiğinde dayanmanız, ayrılmam dediklerinizden ayrılmanız, asla öyle olmam dedikleriniz gibi olmanız ve yine de kendinizi bir şekilde sevmeniz... Herkesi, her şeyi sevmekten vazgeçmeniz ama kendinizi hala öyle ya da böyle sevmeniz... Şu sarhoş halimle düşündüm de sanırım geçmişe geri dönseydim her şeyi geçmişte yaptığım gibi yapardım. Aynı hataları, aynı tutkuları, aynı yaratılmış zorlukları hepsini aynen yaşamayı seçerdim sanırım. Sanırım şu anki Ezgi''yi sevmemi sağlayan en önemli şeyler bunlar. Dürüst olmamı sağlayan...

Bkz. bazı arkadaşlarım bu blogtan mesaj verme kaygımın olup olmadığını sordu bir ay kadar önce... Valla düşündüm, toplamda haftada sadece 5-6 kişiye ulaşan bu blogta nasıl bir mesaj kaygısı taşıyabilirim diye... Sonra düşündüm, tek kaygım şu olabilir... Bir şekilde sonsuza kadar bağım olduğunu düşündüğüm insanlarla salakça bir bağ gibi düşünüyor olabilirim. Daha da önemlisi (ki kendime deli olup olmadığımı düşündüren kısmı da bu) yazdığım her şey Nesrin'e gidiyor gibi düşünmem...Aslında tek yazdığım yer burası da değil ve sanki yazdıkça rahatlıyor insan. Salak ergen kızlar gibi yazsa da bir şekilde yazmalı değil mi insan? Belki de cidden Nesrin'e gidiyordur he? :)

Neyse, neler yazdım acaba...kesip okuyayım...

Ezgi içip içip Dallas'tan bildirdi...


ne yazardım o son birayı da bitirseydim...

Allah'tan bitirmedim...



14 Mayıs 2017 Pazar

Dallas günlükleri

İki film arka arkaya izleyen, kesintisiz uyuyan, kitabından 200 sayfayı kesintisiz okuyan bir anne düşünün...
Hayatında ilk defa Amerika'ya gelen ama gezmekten çok odada zaman geçirmekten daha çok keyif alan...
Outlet çılgınlığına kendini kaptırıp odaya geldiğinde gerçeği tokat gibi suratında hisseden. Her şeyi oğluna ve yeğenlerine alan...

Evet Dallas, seni çok sevdim. Ama sevilecek bir şeyin olduğundan değil, 2 senedir kendi başıma yapamadıklarımı bana yaptırdığından...
Şimdi mi? İnanmazsın masaja oradan da yüzmeye ve spora gideceğim...
Sonra istersem uyuyabilirim bile gündüz gündüz!
Gece de iş arkadaşlarımla içmeye ve dans etmeye gideceğiz!!! (2,5 senedir toplamda 2 bira ve bir jager içtiğimi düşünürsen heyecanımı tamin edebilirsin, sigara da içebilirim istersem istediğim kadar, inanabiliyor musun?)

Bir kaç gün balayımızın tadını çıkaralım seninle. Çünkü 3.günün sonunda oğlumu özledim diye ağlarım muhtemelen...

Şimdilik çok seviyorum seni ...


9 Mayıs 2017 Salı

Rüya

Yılın en mutlu uyanışıydı sanırım. Sonrasında da gerçek olmaması beni üzmeyecek kadar yaşanmış gibi hissettim. Ben ki hiç rüya hatırlamayan kişi, sanırım bu gecekini hiç unutmayacağım...